بیماری چاقی

توسط حمید صالحی
431 مشاهده

بدن انسان در طول هزاران سال با توجه به دوره‌های کمبود مواد غذایی در مسیر ذخیره انرژی اضافه بدن به شکل چربی تکامل یافته است. تا پیش از انقلاب صنعتی و ایجاد قابلیت انتقال سریع مواد غذایی پیش از فساد این ویژگی توان زنده ماندن انسان در دوره‌های قحطی را بالا می‌برد به طوری که چاق بودن در سال‌های نه چندان دور به عنوان ویژگی مثبت و نشانه‌ای از تعلق به سطوح بالای اقتصادی و فرهنگی در جامعه، رفاه و تجمل محسوب می‌شد.

از سال ۱۹۵۰ و پس از پایان جنگ جهانی دوم، با توجه به افزایش ناگهانی تولید مواد غذایی به کمک ماشین‌های کشاورزی و همچنین ایجاد مسیرهای حمل و نقلی سریع برای انتقال مواد غذایی در صورت کمبود به مناطق مختلف؛ کارکرد قابلیت ذخیره چربی در بدن انسان از یک عامل مفید به یک عامل بیماری‌زا تبدیل شد. امروزه با توجه به در دسترس بودن مواد غذایی کافی در تمامی اوقات سال، و همچنین تغییر شیوه زندگی از نوع پر تحرک روستایی به شیوه زندگی کم تحرک و ماشینی در شهرها؛ بدن انسان با انباشت بیش از حد انرژی به صورت بافت‌های چربی و در نتیجه افزایش وزن بی‌رویه، درگیر بیماری‌هایی همچون دیابت نوع دوم، آرتورز، آسم، انواع خاصی از سرطان، آپنه مسدود کننده خواب و بیماری‌های قلبی-عروقی گشته است؛ بطوری که هم‌اکنون چاقی به عنوان یک بیماری و یکی از علل قابل پیشگیری مرگ و میر زودرس در سراسر جهان شناخته می‌شود.

در سال‌ها اخیر و طی تحقیقات بسیار بر روی چاقی محققان به این نتیجه رسیده‌اند که در افراد غیر سیگاری با BMI بین ۲۰ الی ۲۵ و در افراد سیگاری با BMI بین ۲۴ الی ۲۷ در کمترین حالت خود قرار دارد. در آمریکا تخمین زده می‌شود چاقی علت ۱۱۲۰۰۰ الی ۳۶۵۰۰۰ مورد مرگ در طول سال می‌شود. همچنین نزدیک به یک میلیون از مرگ و میر سالانه در قاره اروپا مربوط به بیماری‌های ناشی از اضافه وزن می‌باشد. نتایج حاصله از این تحقیقات مبنی بر کاهش طول عمر نزدیک به ۱۰ سال در افراد دارای چاقی با BMI بالای ۴۰ می‌باشد.

بیماری چاقی

علل چاقی

در سال ۲۰۰۶ نتایج تحقیقات موسسه (NICE ( National Institute for Health and Care Excellence نشان داد، ۱۰ عامل احتمالی افزایش چاقی عمومی جامعه، در دوران کنونی شامل: خواب ناکافی، مختل کننده‌های غدد درون‌ریز (آلوده کننده‌های محیطی که در سوخت و ساز لیپید دخالت می‌کنند.)، تغییر پذیری کاهش یافته در دمای محیط، کاهش میزان مصرف دخانیات (مصرف دخانیات باعث کاهش اشتها می‌شود.)، افزایش استفاده از داروهایی که می‌تواند موجب اضافه وزن شود (مثلا آرامش بخش‌های مختلف)، افزایش نسبی نژادها و گروه‌های سنی سنگین وزن، بارداری در سنین بالا (بارداری در سنین بالا موجب افزایش تعداد سلول‌های چربی نوزاد و در نتیجه افزایش استعداد چاقی در کودکان می‌شود.)، فاکتورهای ژنتیکی افزایش ذخیره چربی که با گذر نسل‌ها منتقل می‌شود، انتخاب طبیعی برای BMI بالاتر در دوره‌های پیش از شهرنشینی و تمایل ازدواج افراد دارای اضافه وزن با یکدیگر که موجب افزایش احتمال انتقال فاکتورهای ارثی چاقی به نسل بعد می‌شود.

بیماری چاقی

علت اصلی چاقی در جهان

اما علت اصلی چاقی به صورت فردی ترکیبی از دریافت کالری بیش‌از حد و فعالیت بدنی پایین است؛ به نظر می‌رسد تغییر سبک زندگی و افزایش مصرف غذاهای پرکالری و آماده به علت کمبود وقت در سطح فردی نسبت به ژنتیک و انواع بیماری‌ها تاثیر به مراتب بیشتری در ایجاد اضافه وزن و چاقی در افراد دارد.

چاقی به عنوان یک بیماری

در سال ۱۹۹۷ سازمان بهداشت جهانی (WHO) اعلام کرد افراد دارای BMI بالاتر از ۳۰ مبتلا به بیماری بوده و اضافه وزن در آنان به علت طولانی شدن تبدیل به یک بیماری مزمن گشته است. طبق اعلام این سازمان افراد با BMI بین ۳۰ تا ۳۵ دچار چاقی درجه ۱، افراد با BMI بین ۳۵ تا ۴۰ دچار چاقی درجه ۲ و افراد با BMI بالاتر از ۴۰ مبتلا به چاقی درجه ۳ هستند.

براساس گزارش‌های منتشر شده، به طور متوسط ۵۴ درصد جمعیت بالای ۲۰ سال در ایران دچار اضافه وزن و یا مبتلا به بیماری چاقی هستند.

بیماری چاقی

راه‌‌های درمان چاقی

موثرترین روش درمان شناخته شده بیماری چاقی پیش‌گیری است!!! بجز عوامل تاثیر گذار عمومی که در بخش‌های قبل به آن اشاره شد هر فرد می‌تواند با کنترل رژیم غذایی خود به کنترل یا جلوگیری از شکل گیری بیماری چاقی بپردازد.

 اما در افرادی که چاقی در آن‌ها تبدیل به یک بیماری گشته (افراد با اضافه وزن بیش از ۳۰ کیلو که به مدت بیش از یکسال کاهش نیافته است) به علت آسیب‌های زیاد بیماری پزشکان ۸ روش مختلف بجز کنترل غذایی را توصیه می‌کنند.

۱. بالون معده

پزشکان برای کمک به بیماران مبتلا به چاقی که توان بیهوشی کامل را دارا نبوده و یا به خاطر بیماری‌های مختلف قادر به انجام دیگر عمل‌های دستگاه گوارش همچون بایپس معده نبوده، و یا بدن آن‌ها نسبت به ورزش و رژیم‌های غذایی مقاوم است، روش بالون گذاری در معده را ابداع نموده‌اند. این عمل به افراد دارای آسیب‌های زیر توصیه می‌شود:

۱. تنگی نفس حین خواب بر اثر چاقی یا پولیب بینی

۲. ابتلا به دیابت نوع ۱ و ۲

۳. افراد دارای BMI بالای ۴۵ که بیهوشی برای آن‌ها خطرناک تشخیص داده شده است.

۴. افرادی که در آینده نزدیک نیاز به جراحی‌های قلب، روده، معده و مفصلی دارند.

عمل بالون گذاری از اوایل دهه ۸۰ میلادی در سراسر جهان برای بیماران مبتلا به چاقی (بجز در آمریکا) به عنوان یک راه‌حل برای کاهش وزن انجام می‌شود.

جراحی‌ها و راه‌های درمان چاقی مرضی 1_ بالون معده

روش انجام عمل جراحی بالون معده

در یک فرد عادی حجم معده در حدود ۹۰۰ سی‌سی برآورد می‌شود؛ اما در افراد دارای اضافه وزن و یا مبتلا به پرخوری عصبی حجم معده به علت کشسان بودن بافت آن تا ۲۰۰۰ سی‌سی افزایش می‌یابد. پزشکان در این روش با استفاده یک بالون حاوی هوا، مایع یا مخلوطی از این دو بین ۵۰۰ تا ۸۰۰ سی‌سی، حجم معده را کاهش داده تا حجم معده و در نتیجه میزان غذای مصرفی فرد در هر وعده کاهش یابد.

بطور متوسط پس از گذشت ۶ ماه بدن فرد با توجه به کاهش ورودی حجم غذای فرد با رژیم جدید هماهنگ شده و حجم ان به میزان طبیعی نزدیک می‌شود؛ پس از کاهش حجم معده در فرد بالون توسط پزشک خارج شده و با ادامه رژیم غذایی و کاهش وزن معده به حجم طبیعی خود نزدیک خواهد شد.

۲. حلقه معده

پزشکان برای کمک به بیماران مبتلا به چاقی که توان بیهوشی کامل را دارا نبوده و یا به خاطر بیماری‌های مختلف قادر به انجام دیگر عمل‌های دستگاه گوارش همچون بای‌پس معده نبوده، و یا بدن آن‌ها نسبت به ورزش و رژیم‌های غذایی مقاوم است، روش حلقه معده را ابداع نموده‌اند. این در افراد دارای آسیب‌های زیر توصیه می‌شود:

۱. افراد با دارای BMI بین ۳۵ تا ۴۰

۲. افرادی که قصد بارداری دارند.

۳. افراد قادر به کنترل ریزه‌خواری و تمایل مفرط به مواد غذایی شیرین

۴. ابتلا به دیابت نوع ۱ و ۲

این عمل جراحی برای اولین بار در سال ۱۹۷۸ به دست گروهی از پزشکان آلمانی استفاده شد، اما تا سال ۱۹۹۰ همه‌گیر نشد. این عمل جراحی تا چند سال پیش به علت نیاز به یک جراحی ساده، عدم آسیب زیاد پوست و قابلیت برگشت بسیار فراگیر بود اما به خاطر درصد بالای آسیب و عدم موفقیت در حال حاضر در اکثر کشورها از عمل‌های معده حذف شده است. برای مثال در تحقیقی که در سال ۱۳۹۲ منتشر شد در ایران در حدود ۲۳.۶ افراد پس از این عمل دچار عوارضی همچون جابه‌جایی حلقه، عفونت پوست و ایجاد زخم در معده شدند.

روش انجام عمل جراحی حلقه معده

در این عمل روش جراح معده را به قسمت نامساوی تقسیم کرده و قسمت فوقانی را به شکل بالن کوچکی از بقیه معده جدا می‌کند؛ به علت آنکه هورمون‌های سیری در اثر کشش جداره معده ترشح می‌شوند، این روش با کوچکتر کردن فضای اولیه معده باعث کشش سریع بافت معده و در نتیجه احساس سیری سریعتر و با مصرف حجم غذای کمتر به سراغ شما خواهد آمد.

جراحی‌ها و راه‌های درمان چاقی مرضی 2_حلقه معده

۳. پلیسه معده

این روش براساس ایده براساس اینکه در بیماران مبتلا به چاقی با کمترین عارضه ممکن جراحی انجام گیرد؛ در سال ۲۰۰۱ برای اولین بار در ایران و جهان توسط دکتر محمد طالب‌پور بر روی انسان‌های داوطلب انجام شد.

پس از آزمایش‌های اولیه، از اواخر سال ۲۰۰۱ این روش به صورت عمومی در جهان توسط وی مطرح شد.

این روش در سال ۲۰۰۴ در کنگره سالانه چاقی آمریکا در شهر ساندیگو به پزشکان و اساتید این رشته معرفی شد.

میزان تاثیر پلیسه معده از نظر آماری با روش‌های بای‌پس معده و حلقه معده برابر می‌باشد.

این عمل جراحی به طور معمول در بیماران با BMI بالاتر از ۴۰ و پایینتر از ۵۵ توصیه می‌شود؛ همچنین این عمل در بیماران دارای BMI بین ۳۵ تا ۴۰ که دچار عوارضی همچون کمردرد شدید، تنگی نفس و یا دیگر عوارض چاقی مرضی شده باشند نیز توصیه می‌شود.

روش انجام عمل جراحی پلیسه معده

در جراحی پلیسه معده، پزشک دیواره معده را برخلاف جراحی بای‌پس معده جدا یا خارج نکرده، بلکه دیواره معده را به صورت چین روی هم قرار داده و حجم عمومی آن را تا حد عادی کاهش می‌دهد.

راه‌های درمان چاقی مرضی 3_پلیسه معده

۴. اسلیو معده

عمل جراحی اسلیو معده برای اولین باردر سال ۱۹۹۳ در استرالیا توسط پزشکی به نام Jamieson انجام شد. دومین پزشک استفاده کننده از این روش Johnston در سال ۱۹۹۶ در انگلستان بود. عمل جراحی اسلیو معده از سال ۲۰۰۴ به عنوان یکی از روش‌های کاهش وزن در سراسر جهان گسترش یافت.

عمل جراحی اسلیو معده به عنوان جایگزینی برای روش حلقه معده در افراد دارای BMI بین ۳۵ الی ۴۵ محسوب شده که مشکل اصلی آن‌ها احساس گرسنگی درزمان کوتاه پس از صرف غذای اصلی است؛ همچنین این عمل در افراد دارای BMI بالای ۵۰ مقدمه‌ای برای عمل جراحی بای‌پس معده محسوب می‌شود تا با کاهش BMI این افراد به زیر ۵۰ مقدمات عمل جراحی بای‌پس معده برای این افراد فراهم شود.

توصیه پزشکان به افرادی که دارای بیماری‌های آنمی، کرون، آسم شدید یا بیمارانی که داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی را به مدت طولانی مصرف می‌کنند، انجام این عمل جراحی به عنوان جایگزین عمل بای‌پس معده است.

روش انجام عمل جراحی اسلیو معده

در این عمل جراحی پزشک ۸۰ درصد معده را از بدن بیمار خارج، و در واقع معده را به صورت یک لوله باریک شکل می‌دهد.

راه‌های درمان چاقی مرضی 4_اسلیو معده

*نکته

پزشکان می‌گویند بخش خارج شده بافت معده در عمل جراحی اسلیو معده در واقع محل اصلی تولید هورمون گرلین(هورمون تحریک کننده احساس گرسنگی) بوده و به واسطه خارج کردن این بخش احساس گرسنگی در فرد برطرف، و می‌توند کمکی برای رفع احساس گرسنگی فوری پس از صرف وعده غذایی در افراد مبتلا به این عارضه باشد.

**نکته

در این روش حجم معده به ۵۰ الی ۱۰۰ سی‌سی کاهش یافته و فرد بیش از نیمی از وزن اضافه خود را در ۶ ماه اول از دست می‌دهد. رسیدن به وزن مناسب در این روش به طور تقریبی ۲ سال زمان خواهد برد.

***نکته

دو نوع عمل جراحی اسلیو معده بر روی بیماران انجام می‌شود.

۱. عمل جراحی اسلیو گشاد: در این عمل جراحی ۶۰ درصد معده برداشته شده و بیشتر به افراد دارای BMI بین ۳۵ تا ۴۰ توصیه می‌شود.

۲. عمل جراحی اسلیو تنگ: در این عمل جراحی ۸۰ درصد معده برداشته شده و عموما به افراد دارای BMI بین ۴۰ تا ۴۵ توصیه می‌شود.

****نکته

برخلاف شایعات عمل جراحی اسلیو معده از دلایل ایجاد سرطان معده محسوب نمی‌شود؛ مگر آنکه بیمار پیش از اقدام به این عمل جراحی سابقه سرطان را داشته باشد و یا در بافت معده سلول‌های مشکوک موجود باشد.

۵. بای پس معده

عمل بای‌پس معده برای نخستین بار در سال ۱۹۶۷ میلادی توسط گروه جراحی ایتو و میسون در دانشگاه ایلینوی آمریکا به روش لوپ انجام شد. پس از آن ها و در سال ۱۹۷۴ گریفین و شاگردانش تکنیک فعلی جراحی بای پس معده به نام Roux-En-Y Gastric Bypass به صورت عمل جراحی باز به جهان معرفی کردند. در سال ۱۹۹۴ برای اولین بار جراحی بای‌پس معده به روش لاپاروسکوپی در آمریکا انجام شد؛ در حال حاضر روش لاپاروسکوپی شایع‌ترین نوع عمل جرحی بای‌پس معده در آمریکا محسوب می‌شود.

در عمل جراحی بای‌پس معده ابتدا یک قسمت به اسم پاچ با حجم تقریبی ۳۰ میلی‌لیتر در معده ایجاد و سپس قسمت میانی معده به نام ژژنوم( روده کوچک به سه بخش دوازدهه(دئودنوم) که به ۲۰ الی ۲۵ سانتی‌متر اولیه گفته می‌شود.، ژژنوم که به یک و نیم متر بعد از دوازده اطلاق می‌شود و ایلئوم که به ۴ متر پایانی روده کوچک یا برایک گفته می‌شود.) به پاچ متصل، و به این ترتیب قسمت زیادی از معده و دوازدهه از مسیر گوارش حذف می‌شود.

عمل جراحی بای‌پس معده به طور معمول برای افراد دارایBMI بالاتر از ۴۰ توصیه می‌شود و در افراد دارای BMI ا۳۵ الی ۴۰ که عوارض چاقی در آن‌ها احتمال مرگ را افزایش مشهود داده باشد؛ همانند افراد مبتلا به بیمار‌های قلبی، دارای گرفتگی رگ‌های قلبی و مغزی، افراد مبتلا به کبد چرب شدید و دارای مشکلات شدید در مفاصل پا.

*نکته

عمل بای‌پس معده می‌تواند بین ۶۰ الی ۸۰( بسته به میزان اضافه وزن) درصد از وزن بیمار مبتلا به چاقی مرضی را در یکسال کاهش دهد؛ در صورت رعایت نکردن رژیم مشخص توسط افرادی که اقدام به انجام عمل جراحی بای‌پس معده نموده‌اند، احتمال بازگشت وزن ظرف یک سال پس از زمان انجام عمل جراحی بالا است.

**نکته

این عمل به عنوان یکی از راه‌های درمان بیماری دیابت نوع دوم محسوب می‌شود؛ در بیش از ۷۰ درصد از موارد پس از این عمل بیمار درمان شده و در دیگر موارد نیاز بیمار به دارو و یا انسولین کاهش محسوس خواهد داشت.

۶. مینی بای پس معده

مینی‌بای‌پس معده در واقع ترکیبی از عمل جراحی بای‌پس کلاسیک معده و عمل جراحی اسلیو معده است. در سال ۱۹۹۷ این روش توسط پروفسور Rutledge برای اولین بار و در آمریکا انجام گرفت. در این روش جراحی معده به صورت یک لوله در آمده(برخلاف عما بای‌پس کلاسیک که یک قسمت با نام “پاچ” با حجم ۳۰ سی‌سی ایجاد و بقیه حجم معده از بدن بیمار خارج می‌شود.) و قسمت‌های اضافی آن از بدن خارج می‌گردد. سپس با حذف حدود ۵.۳ متر از طول روده باریک، معده به باقی مانده روده باریک متصل می‌شود.

این عمل جراحی برای پزشک جراح ساده‌تر و دوره نقاهت آن برای فرد داوطلب عمل جراحی نسبت به عمل بای‌پس کلاسیک کوتاه‌تر می‌باشد. همچنین به دلیل حجم بالاتر باقی مانده از معده نسبت به عمل بای‌پس کلاسیک احتمال رفلاکس معده کمتر و فرد داوطلب پس از انجام عمل جراحی احساس راحتی بیشتری نسبت به عمل بای‌پس کلاسیک خواهد داشت؛ اما در مقابل به خاطر حذف شدن بخش بسیار بزرگتری از روده باریک در عمل جراحی مینی‌بای‌پس معده نسبت به عمل بای‌پس کلاسیک، فرد داوطلب برای عمل مینی‌بای‌پس معده احتمال آسیب‌های ثانویه عمل جراحی همچون کمبود ویتامین‌ها، مواد غذایی و پوکی استخوان بیشتر خواهد بود.

عمل جراحی مینی‌بای‌پس معده همانند عمل بای پس کلاسیک معده به طور معمول برای افراد دارای BMI بالاتر از ۴۰ توصیه می‌شود و در افراد دارای BMI ا۳۵ الی ۴۰ که عوارض چاقی در آن‌ها احتمال مرگ را افزایش مشهود داده باشد؛ همانند افراد مبتلا به بیمار‌های قلبی، دارای گرفتگی رگ‌های قلبی و مغزی، افراد مبتلا به کبد چرب شدید و دارای مشکلات شدید در مفاصل پا.

*نکته

عمل مینی‌بای‌پس معده می‌تواند بین ۶۰ الی ۸۰( بسته به میزان اضافه وزن) درصد وزن بیمار مبتلا به چاقی مرضی را در یکسال کاهش دهد؛ در صورت رعایت نکردن رژیم مشخص توسط افرادی که اقدام به انجام عمل جراحی مینی‌بای‌پس معده نموده‌اند، احتمال بازگشت وزن، ظرف یک سال پس از زمان انجام عمل جراحی بالا است.

**نکته

این عمل به عنوان یکی از راه‌های درمان بیماری دیابت نوع دوم محسوب می‌شود؛ در بیش از ۷۰ درصد از موارد پس از این عمل بیمار درمان شده و در دیگر موارد نیاز بیمار به دارو و یا انسولین کاهش محسوس خواهد داشت.

راه‌های درمان چاقی مرضی ۶_ مینی‌بای پس معده

۷. جراحی متابولیک

توضیحات به زودی کامل خواهد شد.

۸. روان‌درمانی چاقی

نقش چاقی در بیماری‌های مختلفی که در محور توجه نظام سلامت در جهان است باعث شده است سازمان جهانی بهداشت، چاقی را یکی از ده عامل خطر مهم بیمار‌ی‌هایی بداند که موجب مرگ و میر می‌شوند. مسئولان نظام سلامت در ایران با اهمیت اضافه وزن و چاقی مواجه شده و این موضوع به دغدغه‌ آن‌ها نیز تبدیل شده است. می‌دانیم که عوامل مختلفی در پدیدآیی اضافه وزن نقش داشته و چاقی آثار مختلفی را برجا می‌گذارد. در این میان، شواهد گسترده‌ای نقش عوامل روانشناختی را مطرح می‌سازد.

چاقی در سال ۱۹۵۰ به عنوان یکی از اختلالات خوردن در نظر گرفته می‌شد. تا اینکه شیوع آن در جمعیت عمومی افزایش پیدا کرد و عوامل و سبب شناسی آن مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت و در نهایت به عنوان یک اختلال روانی جداگانه در نظر گرفته شد. بسیاری از بیماران چاق اظهار می‌کنند که وقتی از لحاظ هیجانی ناراحت هستند بیش از حد می‌خورند ولی بسیاری افراد غیر چاق نیز چنین تجاربی داشته‌اند و نمی‌توان با اطمینان گفت که این پیشامدهای کوتاه مدت مختص چاقی است. گزارشاتی که عوامل هیجانی و چاقی را در درازمدت به هم پیوند می‌دهد به نظر اختصاصی‌تر می‌آید. برخی افراد چاق وقتی عاشق می‌شوند به میزان زیادی وزن از دست می‌دهند؛ و وقتی معشوقشان را از دست می‌دهند دوباره افزایش وزن پیدا می‌کنند. به نظر می رسد الگوهای عادتی خوردن بسیاری از افراد چاق مشابه الگوهای چاقی تجربی باشد و بخصوص در این زمینه مختل شدن سیری، معضل مهمی است. به نظر می‌رسد افراد چاق در محیط خود نسبت به نشانه‌های غذا و خوشمزگی آن حساسیت غیر ارادی دارند و در صورت دسترسی به غذا قادر به توقف خوردن نیستند. برخی از آنها قادر نیستند بین گرسنگی و انواع ملالت‌های دیگر افتراق قائل شوند.

روانشناسی چاقی

سبب شناسی چاقی

بری (۱۹۹۸ به نقل از وادن، براونل، فاستر ۲۰۰۲) سبب شناسی چاقی را چنین خلاصه می‌کند: ژنها تفنگ را پر می‌کنند و محیط ماشه را می‌چکاند. از عوامل غیرژنتیکی می‌توان به عوامل اجتماعی، فرهنگی و روانشناختی اشاره کرد. این افراد ممکن است از لحاظ هیجانی دچار اختلال باشند و به علت دسترسی به مکانیسم پرخوری در محیط، یادگرفته باشند که از پرخوری به عنوان وسیله‌ای برای مدارا با مشکلات روان شناختی استفاده کنند. گفته می‌شود طبقه‌ اجتماعی و عوامل فرهنگی در چاقی دخالت دارند. در کشورهای توسعه یافته زنان طبقات پایین اجتماع چاق‌تر از زنان طبقات بالای اجتماع هستند. (اوسر، ۱۹۹۷). اما در زمینه‌ی علل روانشناختی چاقی مباحث گسترده‌ای مطرح شده است. با جمع‌بندی پیشینه‌ یافته‌های نظریه‌ها و یافته‌های پژوهشی می‌توان گفت برخی از علل روانشناختی چاقی عبارتند از:

 ۱. جایگزین نمودن لذت پرخوری در مقابل مشکلات غیرقابل تحمل زندگی.

 ۲. پرخوری به عنوان یک علامت ناشی از بیماری‌های عمده‌ای از قبیل افسردگی.

روانشناسی چاقی

 ۳. پرخوری به عنوان یک نوع اعتیاد به غذا.

 ۴. پاسخ‌دهی به نشانه‌های غذا:

افراد چاق بیشتر از افراد عادی تحت تأثیر نشانه‌هایی از قبیل منظره، بوی خوش و طعم غذا هستند. حتی گوش دادن به توصیف غذایی که دهان را به آب می‌اندازد، در شرایط مساوی افراد چاق را بیش از افرادی که وزن طبیعی دارند به خوردن وامی‌دارد.

 ۵. برانگیختگی هیجانی:

ظاهراً هرگونه برانگیختگی هیجانی مصرف غذا را در بعضی از افراد چاق افزایش می‌دهد.

روانشناسی چاقی

 ۶. استرس:

استرس خوردن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اثر استرس روی افراد مختلف متفاوت است. حدود نیمی از افراد تحت استرس پرخوری می‌کنند و در نیمی دیگر خوردن کاهش می‌یابد. در حالی که به نظر می‌رسد مردان در شرایط استرس کمتر می‌خورند ولی زنان بیشتر به خوردن روی می‌آورند. (استراب ، ۱۹۹۲، به نقل از تیلور، ۲۰۰۳)

۷. شخصیت مستعد به چاقی:

تحقیقات اخیر وجود یک شخصیت مستعد به چاقی را مطرح کرده‌اند، که مشخصه آن وابستگی و آمادگی به داشتن عواطف منفی از قبیل اضطراب و افسردگی است.

۹. انواع عمل‌های خارج کردن چربی از زیر پوست مثل: لیپوماتیک، لیپو ساکشن، لیزر لیپولیز و…

توضیحات به زودی کامل خواهد شد.

مطالب پیشنهادی ما برای شما

نظر دادن

Dream League Soccer APK 2020 + MOD + OBB Data